29 juni 2001
Gemma is vanmorgen geopereerd, ze heeft een peg-sonde gekregen.
Dit is een sonde die rechtstreeks op de maag is geplaatst.
Hiermee hopen ze dat Gem wat minder spuugd.
Het zelf drinken lukt niet het is nog steeds onduidelijk waarom,
maar dit gaan ze later uitzoeken.
De operatie opzich is goed verlopen.
Wel vertelde Mieke die haar vanmorgen in alle vroegte had gewassen voor de operatie
dat Gemma tijdens het wassen zo blauw was aangelopen.
Toen ik haar vertelde dat dit normaal was schrok ze wel een beetje.
Na de operatie op de uitslaapkamer had Gemma ook zichtbaar weer moeite met ademen
en werd ze ook steeds blauw, hierdoor duurde het heel lang voor ik naar haar toe mocht.
Wat was nou het geval, ze hebben Gemma in de uitslaap kamer op de rug gelegd,
en net als met het wassen krijgt ze het dan benauwd en word ze blauw.
Ik ben even heel boos geworden, ik vertel ze dat nou al 2 maanden hier in het ziekenhuis
bij de cardioloog bij de neuroloog die dan nog durfde te vragen hoe blauw... en bij de kinderchirurg.
Bij allemaal heb ik aangegeven dat Gemma nooit op haar rug ligt omdat ze dan blauw word.
Allemaal weten ze niet hoe dit komt en dat het niet op hun vakgebied ligt.....
GRRRRRRRRRRRRRR stelletje horken nu ging het bijna fout.
Ok eigenlijk had ik morgen met Gemma naar huis gemogen....
Helaas vier ik nu mijn verjaardag hier want ik heb gezegd dat ik niet eerder naar huis ga met Gem voor dat duidelijk is waar dat blauw worden vandaan komt.
Ik heb mijn intrek in het Ronald Mac Donald huis weer genomen.
Morgen komen opa en oma even met mijn kleine meiden en B met Jarno, om toch maar een klein beetje mijn verjaardag te vieren.
Terwijl ik dit schrijf zit ik op de high care waar Gemma aan de hartmonitor en de saturatie ligt.
De saturatie blijft aan de lage kant, gelukkig is ze verder wel stabiel nu.
Net was onze eigen kinderchirurg heel even hier op de afdeling, hij vertelde dat de operatie heel goed was gelukt,
maar dat de problemen eigenlijk pas op de uitslaapkamer begonnen.
Hij vertelde me dat hij de KNO arts heeft gevraagd mee te kijken en die komt morgen vroeg even langs.
Eindelijk word ik geloofd en eindelijk zien ze nu is wat ik al zo vaak zag.
Eindelijk gaan ze luisteren en zien ze dat ik het niet heb overdreven.
Met tranen in mijn ogen
zit ik hier naast mijn kleine meid
Mijn ogen hebben mij niet bedrogen
dat jij blauw word is een feit
Gaan ze nu eindelijk
luisteren naar mij
Ik hoop dat deze nachtmerrie
Gaat heel erg snel voorbij
Linda
29 juni 2011
10 jaar later
Wat is er toch veel gebeurd
Er zijn van die dagen die in je geheugen staan gegrift.
Die elk jaar weer opnieuw de revu passeren
Niet omdat je er altijd mee bezig ben
Maar omdat ze onlosmakelijk met een andere dag zijn verbonden.
Morgen is zo'n dag die ieder jaar terug komt en daarmee vandaag ook...
Lieve Gemma Voor Altijd In Mijn Hart!!!
woensdag 29 juni 2011
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Vandaag eigenlijk voor het eerst je relaas van toen en nu gelezen.
BeantwoordenVerwijderenSluit mooi aan op mijn stukje van gisteren "verbijstering". Met verbijstering las ik dat je al die tijd aangaf dat Gemma blauw werd en dat geen hond, laat staan een dokter of verpleegster daar naar luistert!
Dat is toch onbegrijpelijk, dat gaat je verstand te boven!
Jemig Lin, kom je hier ooit overheen of leer je er alleen maar mee leven?
Ik wens je (ook na die 10 jaar) heel veel sterkte toe!!
tante Lia