zaterdag 6 augustus 2011

de tijd verstrijkt...


Het is alweer bijna 26 jaar geleden.
Ook toen hadden we te maken met kinderkanker.
Ik was 12 Martin ons vriendje wat werd getroffen door Kinderkanker was 11 jaar.
We hebben alles van dichtbij gezien,
de chemodip
het verliezen van haar hij trok het met plukken uit zijn hoofd
zijn aandoenlijke kale koppie
maar ook zijn weelderige bos met krullen die weer terug kwam.
Zijn overlijden,
het gemis
de lege plek die hij in ons leven achterliet.

En toch gaat je leven door.
Ik groeide op werd verliefd kreeg kinderen maar altijd waren er momenten dat mijn gedachten terug ging naar toen.
Ze zeggen dat tijd alle wonden heelt,
In mijn beleving blijft de wond altijd voelbaar ook al is hij niet meer zichtbaar.
Dat ontdekte in vandaag maar weer eens.
Na dat ik met 2 van mijn dochters gezellig over de braderie in Zelhem was gelopen en terug naar de auto liep was het net alsof een magneet mij aantrok...
Na overleg met mijn dochters liepen we de begraafplaats op...
Heel zachtjes begon het te regenen, en door die magneet aangetrokken liep ik dan ook in 1x naar het goede grafje.
In stilte keek in naar wat over is van het mooie beeld wat er ooit stond
Het weer is dit beeld niet gunstig gezind geweest.
en terwijl de tranen over mijn wangen biggelde dacht ik terug aan toen.
De afgelopen week werd ik al heen en weer geslingerd door emoties, van alles was er wat. Zeg maar rustig dat het een K*T week was.


Het was lang geleden dat ik bij je was Martin,
maar je heb nog altijd dat plekje in mijn hart!

Liefs Lin

Geen opmerkingen:

Een reactie posten