De doornen van het leven
Steken ons, zo af en toe
Soms een heel klein beetje
Maar soms heel hard en hoe!
Voor iedereen een andere droom
Niet aangepast aan ons bestaan
Komt de pijn meestal toch onverwacht
Terwijl ons leven door zal gaan
Voor onze levenswandel
Zijn geen geplaveide paden
Hoe vaak de doorn nog steken zal
Is door niemand ooit te raden
Eens zal de pijn weer overgaan
Hoelang dit ook mag duren
’t hoort bij de pijn van het bestaan
Probeer het te verduren.
vrijdag 18 juni 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten