Tranen stromen van binnen
Aan de buitenkant is niks te zien
Het verdriet uit zich alleen voor mij
Niemand die het ziet
Soms wordt het even veel te veel
En overstroom ik, het verdriet uit zich
Is nu zichtbaar voor de buitenwereld
Snel, veeg ik mijn tranen weer weg.
Het verdriet wordt groot
Te groot voor mij alleen
Toch blijf ik het verbergen
En langzaam, verzuip ik.
woensdag 18 november 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten