
Lieve Gemma,
Donderdag zou je 10 jaar zijn geworden.
Vandaag was ik even bij je,
Ik stond daar in het voorjaarszonnetje
Dat heel hard zijn best doet om de aarde te verwarmen,
Maar nog net de warmte mist.
Ik keek om me heen en zag dat de bolletjes heel stiekem uit beginnen te lopen
Om over een paar dagen iedereen hun mooie bloemetjes te kunnen tonen.
De ene vogel vliegt rusteloos heen en weer met takjes
een andere vogel zit op een tak en bekijkt dit geheel met een zacht getjilp.
Terwijl ik daar stond besefte ik dat dit het geluid van de stilte moet zijn.
Ik weet niet hoe lang ik daar heb gestaan
Jou leventje ging als een film aan mij voorbij
Alle mooie, speciale momenten al "onze momenten"
En ook al was jou leven veel te kort die speciale momenten zijn er volop geweest.
En die bewaar ik voor altijd in mijn hart!
Die kan niemand mij afnemen.
En zonder dat iemand het ziet biggelt er een traan over mijn wang
Één traan die alles verteld!
Heel even voel ik me eenzaam want er zijn herinneringen waar ik met niemand over praten kan.
Want de wereld draait door, iedereen gaat verder met leven en dat is goed
maar heel soms zet ik het even allemaal stil..
Gewoon omdat ik dat nodig heb
